Showing posts with label சலனம். Show all posts
Showing posts with label சலனம். Show all posts
குறிப்பறிந்து பொருளுணர்க
Friday, March 22, 2013
Posted by வருணன் at 7:27 PM
பொங்கி
நுரைத்தபடி
பெருங்கடல்
அலை சீற்றம்
அடையத்
துடிக்கிறது கரையை
எல்லைகள்
கடந்து வேலிகள் உடைத்து
புலம்
பெயர்கின்றன
பெயரறியா
பறவைகள்
முடிந்து
விட்டதாய் மறந்து போன
நிலம் முட்டி
முளைக்கின்றதொரு
சிறு தளிர்
உடைமைகள்
சிதைத்து
உடையவர் உயிர்
குடித்தடங்கும்
புயலுக்குப்
பின் வருகிறதோர் அமைதி
இயற்கை தரும்
வாழ்க்கை
பாடங்கள்
குறிப்பறிந்து
பொருளுணர்க.
குறிப்பு: இக்கவிதையை வெளியிட்ட வல்லமை(22-03-13)
இணைய இதழுக்கு நன்றி.
இன்றைக்கான குடிமக்கள்
Wednesday, March 13, 2013
Posted by வருணன் at 7:36 AM
எதிர்காலத்தைப்
பொதி சுமக்கும்
பள்ளிக்
குழந்தைகள்
அடிமை வாழ்வை
அங்கலாய்க்கும்
இறந்த
காலத்தில்
பெண்டிரில்
பாதி
சமத்துவக்
கனாக்களோடு மீதி
நாளைக்கான
அதிகார வாட்களை
கூர்தீட்டியபடி
ஆடவரில் பாதி
கையாலாகாமல்
தம் குரல்வளைகளை
இசைவாக காட்டியபடி
பயத்தில் மீதி
இருளிடம்
தோற்று பகல் தன்னைக்
கையளித்த
அந்தி வரையிலும்
தேடியாயிற்று
இன்றைக்கான
குடிமக்கள் எவருமில்லை
நாடெங்கும்
பிணங்கள் திரிய
இன்றுகள்
எல்லாம் சாகின்றன
ஒவ்வொரு
இரவும்
மீட்பாரின்றி.
குறிப்பு : இக்கவிதையை வெளியிட்ட அரும்பு (மார்ச்’13)
மாத இதழுக்கு நன்றி.
நிசங்களின் காடு
Tuesday, March 5, 2013
Posted by வருணன் at 7:53 PM
வழிதடங்கள்
யாவும்
முற்றிலும்
சிக்கலானவை
எளிமையான
வினொதங்களையுடையவை
நிசங்களின்
காட்டில் உலவுதல்
மெய்யர்களுக்கெ
சாத்தியம்.
அவர்களுக்கே
தெரியுமதன் இருள் கவிந்த
ரகசிய
பாதைகளும் மர்மத் தடங்களும்
காடு புதர்கள்
மண்டியதோ இல்லையோ
புதிர்கள்
மண்டியது.
கடப்பவரை
விழுங்கிச் செரித்திடும்
புதைகுழிகள்
ஏராளம்
தன் புதிர்
முகத்தினை மட்டுமே
காட்டிடும்
காடு எல்லா பொழுதுகளிலும்
எல்லையைக்
கண்டவர் எவருமில்லை
கண்டவர்
விண்டிலர் விண்டவர் கண்டிலர்.
குறிப்பு : இக்கவிதையை வெளியிட்ட வல்லமை (04-03-13)
மின்னிதழுக்கு நன்றி.
சமன் விதி
Sunday, June 26, 2011
Posted by வருணன் at 10:08 AM
பிடிகள் தேடி கைகளும்
ஆதாரங்கள் தேடி கால்களும்
அலையும்
உயிர்வளிக்காய் பிதற்றும்
நுரையீரல்கள்...
வெள்ளி மறைந்து
நாளை குறித்த ஐயங்கள்
முளைக்கையில்
எங்கோ தூரத்தில் ஓர் ஊர் குருவி
தனக்கான கூட்டை கட்டி முடித்திருக்கும்.
பெருவேதனைக்குப் பின்னே
பிரசவித்த மகவு கண்டு
வலி மறந்து
புன்முறுவல் பூப்பாள்
சில நொடிகளுக்கு
முன் பிறந்த அன்னை.
உண்மையான நான்
Sunday, June 19, 2011
Posted by வருணன் at 9:33 PMமுழுமை
Friday, March 18, 2011
Posted by வருணன் at 8:28 AMஇரவல் இரவுகள்
Tuesday, March 8, 2011
Posted by வருணன் at 6:38 AM
தினம் தினம்
போராட முடியவில்லை
எம் இரவுகளோடு
பற்கள் முளைத்த
கோரப் பசி காமுகர்
கையில் சித்ரவதைகள்
அன்றாடம்.
நிம்மதியாய் மூச்சு விட்டு
ஆயிற்று நாட்கள் பல.
மீளும் வழியும் தெரியவில்லை
இப்புதைகுழியினின்று.
சீவி சிங்காரிக்கப்பட்டு
காட்சிப் பொருளாய் நிற்கிறேன்,
கடந்து செல்லும் பார்வைகள்
என்னைப் பலவாறாய்
கழுவிச் செல்ல...
மோகப் பார்வைகள் சில;
அருவருத்து நகரும்
குடும்பப் பெண்டிரின்
வசவுகளுடன் சேர்த்தே
இன்னும் சில...
மிருகங்களுக்காய்
காத்துக் கிடக்கும்
இரை நான்.
நித்தமும் தேடுகிறேன்
ஏதோ ஓர் இமையோரம்
கசிந்து வரும்
இரக்கப் பார்வையை...
தொடர்கிறது தேடல்...
முடியவில்லை என்னால் !
யாராகிலும் கைகொடுங்கள்
இந்நரகத்தினின்று மீள
ஆவலாயுள்ளது.
அது சங்கடமாயிருப்பின்
உங்கள் இரவுகளையாகிலும்
இரவல் கொடுங்கள்
இம்சைகளினின்று தற்காலிக
விடுதலையாகினும் கிட்டட்டும்
குறைந்தபட்சம்...
மகளிர் தினத்தில் நாம் நம் தோழியருடன், சகோதரிகளுடன் வாழ்த்து பரிமாறிக் கொள்கிறோம். ஆனால் விளிம்பு நிலையில் உழலும் இது போன்ற கணக்கற்ற மகளிரை நாம் கவனிக்க வேண்டியதன் அவசியத்தை வலியுறுத்தவே, ஒரு உடலை விற்கும் பெண்ணின் கண்ணீர் துளிகள் தங்களின் கவனம் கோரி நிற்கின்றது சில வரிகளாய் இங்கு...இந்த சிறப்பான நாளில் !
மீளல்
Friday, February 25, 2011
Posted by வருணன் at 6:57 AM
தூரத்து தொழிற்சாலையின் சங்கொலி
நேர மாற்றத்தை ஊதுகின்றது.
வெளிவரும் ஊழியனின் களைப்பும்
உள்வருபவனின் மலைப்பும்
ஒரு கவிதை புத்தகத்தின்
முதல்,கடைசி பக்கங்களாய்
அருகிருந்தும் மிக தூரமாய்.
பாராட்டப் படாத அவனது
உழைப்பிற்கான ஊதியம் கூட
முறையாய் கிடைக்காத அவலம்
பூசுகிறது சிவப்பின் வண்ணங்களை
சிந்தைக்கு
தொடர்ந்து ஊற்றெடுக்குமந்த
சீவ நதியின் ஊடே கரைதனில்
கேட்கிறது துணைவியின் குரல்
திருப்பித் தர வேண்டிய கடன்களைப்
பற்றிய புகாராய்
மீளல் மிக எளிதாகிறது.
வரள ஆரம்பிக்கிறதொரு சீவ நதி.
இக்கவிதையை வெளியிட்ட திண்ணை (20.02.11) இணைய தளத்திற்கு நன்றி.
சவுக்கினுள் உறையும் இறை
Monday, February 21, 2011
Posted by வருணன் at 8:09 AM
மூன்றாம் உலகின் பசி தீர்க்க
கருத்தரங்கில் கூடி விவாதித்து
பதினேழு வகை பதார்த்தங்களுடன்
மதிய உணவு முடித்துக் கொள்கிறீர்கள்.
ஐஸ் கட்டிகள் மிதக்க
ஸ்காட்ச் ததும்பும் கோப்பைகளை
கைகளில் ஏந்தியபடி
போர் நிறுத்தங்களின் அவசியங்களை
அவதானித்து அலசுகிறீர்கள்.
மறவாமல் சொல்லிக் கொள்வீர்கள்
‘சியர்ஸ்’ என்று
திரவத்தை விழுங்கும் முன்னர்.
வீடில்லா கூட்டத்தின் குறைகள் களைய
பன்னாட்டு உடன்படிக்கைகளடங்கிய
கோப்புகளில் கையெழுத்திட்டு மாற்றியபடி
நிழற்படமெடுக்க வசதியாய் சிரிக்கிறீர்கள்
குளிரூட்டப்பட்ட கூடங்களில்.
வெளியே பெருங்கூட்டம் கடவுளின்
கருணை கோரி வழிபட்டு கிடக்கிறது
உருகியுருகி
தோழர்களே காலியான கடையின் முன்
பொருள் வேண்டி நிற்பது புரியவில்லையா?
தொழக் குவிக்கும் கரங்களில்
சவுக்குகள் அமரட்டும்.
எங்கும் நிறையும் பரம்பொருள்
சர்வ நிச்சயமாய் இருப்பார்
சுண்டும் சவுக்கினுள்ளும்.
இக்கவிதை பிப்’2011 "உயிர் எழுத்து" இலக்கிய இதழில்
வெளிவந்துள்ளது. வெளியிட்டமைக்கு நன்றி.
பிறருக்காக வாழ்பவன்
Saturday, February 12, 2011
Posted by வருணன் at 6:58 AM
பெரும் ரசனைக்காரனாக
தன்னைப் பறைசாற்றிக் கொண்டவன்
எரிச்சலுருகிறான் தாமதமாவது பற்றி
நாவிதனின் விரல்களுக்கிடையில்
நர்த்தனமிடும் கத்தரியின் கிறீச்சொலியை
ரசிக்காமல்...
தான் பிறருக்காகவே வாழ்பவனென
அவன் சொல்லிக் கொள்வதில்
ஒரேயொரு உண்மையும்
சிலவேறு அர்த்தங்களும்
இருக்கவே செய்கின்றன.
இக்கவிதையை வெளியிட்ட திண்ணை (06-02-11) இணைய தளத்திற்கு நன்றி.
தேவபாஷை
Monday, January 24, 2011
Posted by வருணன் at 10:09 PM
குதூகலித்து குரலெழுப்பி
துள்ளி வந்தது மழலையொன்று
கோவிலுக்குள்
முழந்தால் படியிட்டு
உருகியுருகி
வணங்கிக் கொண்டிருந்த
கிழவர் ஒருவரும்
முக்காடிட்டு அமர்ந்திருந்த
குடும்பத் தலைவியும்
ஒரு சேர அதட்டினர்
உஷ்... என்று.
அவர்களுடன் அதுவரை மழலையில்
உரையாடிய கடவுள்
பேச்சை நிறுத்தினார்.
அவருக்கு தெரிந்திருந்தது
மாந்தர் ஒரு போதும்
தன் குரலை இனங்கண்டு
செவிசாய்க்க மாட்டாரென...
சிலையாய் தொங்கி
சிலுவையில் அமைதியானார்
கடவுள்.
உறைந்த கணங்கள்
Monday, January 10, 2011
Posted by வருணன் at 7:09 PM
கருப்பு வெள்ளைகளில்
உறைந்து கிடக்கும் மரித்த
கணங்கள் பார்ப்பாரின்றி
உறங்குகின்றன அலமாரிகளிலும்
தூசுகளுண்ணும் பரண்களிலும்.
கணிணிகளின் முகத்தில்
உறைந்த நினைவுகளைச்
சொடுக்கும் காலத்தில் மதிப்பிழந்தன
வண்ணம் துறந்த அந்நினைவுகள்.
பாட பாரங்கள் அழுத்தாத
விடுமுறை காலங்களில்
குழந்தைகள் விடாது நச்சரிக்கின்றன
விளையாட்டு காட்டும் அக்காள்களிடமும்
கதை சொல்லும் பாட்டிகளிடமும்
அப்பழைய கணங்களை காட்டுமாறு
காலாவதியானதாய் தம்மைக் கருதிய
அவை மீண்டும் உயிர்க்கின்றன
அம்மழலைகளின் பார்வைகளுரசும்,
தளிர்கரங்கள் வருடி சிலாகித்திடும்
ஒவ்வொரு முறையும்.
இக்கவிதையை வெளியிட்ட திண்ணை (09.01.11) இணைய தளத்திற்கு நன்றி.
ஓயாத காற்று
Tuesday, January 4, 2011
Posted by வருணன் at 7:44 AM
நெடி நிரந்தரமாய் தங்கிவிட்டது காற்றில்
படைகள் வெல்ல ஆயுதம் தேவை
படைக்கலன்களோ பழுது நிலையில்
நம்பிக்கை முனை மழுக்கிய
மனித வாட்கள்
காத்துக் கிடக்கின்றன- துரிதமாய்,
லாவகமாய் இயக்கும் கைகளுக்காய்
எதிரியின் கைகளில் யந்திரத் துப்பாக்கி
பெரும் குடிகார சிறு ரவைகள்
தனியாத் தாகத்துடன் பருகுகின்றன
வெதுவெதுப்பான இளரத்தத்தை
பால்கட்டிய தாய்மாரின் தனங்கள்
இறந்த குழந்தைகளுக்காய் கனக்கின்றன
உயிர் செய்யும் சூட்சுமங்கள்
தடம் மாறி சமாதியாக்குகின்றது
உயிருடன்
வடிவான மகளிரை
கொன்றவனின் குறியறுக்கச்
சபதமேற்றுப் புறப்படும்
யுவனின் வெஞ்சினத்தில் உருவெடுத்த
பெருந்தனலில் உருகிக் கிடக்கும்
மலட்டுக் காட்டில்
அவநம்பிக்கையின் சாம்பல் மேட்டினின்று
துளிர்க்கிறது நம்பிக்கையின் தளிரொன்று.
இக்கவிதையை வெளியிட்ட திண்ணை(02.01.11) இணைய தளத்திற்கு நன்றி.
இவையெல்லாம் அழகுதான்
Wednesday, December 29, 2010
Posted by வருணன் at 12:04 PMகுழந்தைகளின் உலகங்கள்
Monday, December 20, 2010
Posted by வருணன் at 9:51 PM
குழந்தைகளின்
உலகங்கள் விசித்திரமானவை
அவர்கள் சொல்லும் கதைகளைப் போலவே
குழந்தைகளின்
உலகங்கள் வித்தியாசமானவை
நடவடிக்கைகள் வேண்டாத
அவர்களின் புகார்களைப் போலவே
குழந்தைகளின்
உலகங்கள் ஆச்சரியமானவை
காரணமற்ற பேரழுகைக்குப் பிந்தைய
அவர்களின் - கணப்பொழுதில் மலரும்-
ஆழ் அமைதியையும் அதைத் தொடரும்
குறும்புன்னகையைப் போலவே
குழந்தைகளின் உலகங்களை
நமக்கென்று ஒன்றாய் வைத்துக்கொள்ள
நகலெடுத்திட முடிவதேயில்லை
ஒருபோதும்
பிரதியெடுக்கவியலா
அவர்களது பரிசுத்தங்களைப் போலவே.
இக்கவிதையை வெளியிட்ட உயிரோசை(20.12.10) இணைய தளத்திற்கு நன்றி.
கேள்விகளால் வாழும் மரணம்
Monday, December 13, 2010
Posted by வருணன் at 10:15 PM
வாசல் இல்லாத வீடு
இருந்தும் ரகசியங்கள் கசிவதில்லை
அந்தியில் வீழ்ந்தது நம்பிக்கையோடு ஆதவனும்
படரும் இருட்டில் பதுங்கும் குரோதம்
ஷெல்லடித்தல் செத்துப் போனதாம்
துப்பாக்கி ரவைகள் நித்திரை கொள்ளுதாம்
நம்பித் தொலைப்போம்
வழியேது?
இனியாகிலும் காக்கட்டும் சாக்கிய முனி
மாக்களிடமிருந்து
எம் பெண்டிரின் யோனிகளை
‘பிரபா... நீ என்னை தேடியிருப்பேனு தெரியும்...’
கசிகிறது பண்பலையில் பாடல்
இன்னா செய்தாரை ஒருத்தல்...
முடிவதில்லை எல்லா தருணங்களிலும்.
இக்கவிதையை வெளியிட்ட திண்ணை (12.12.10) இணைய தளத்திற்கு நன்றி.
அவனறியா பொழுதில்
Monday, December 6, 2010
Posted by வருணன் at 8:18 PM
அவனுக்கும் வனாந்தரத்திற்கும்
தீராத போட்டி
ஆக்கிரமிப்பதில்
பேராசை வாளெடுத்து
மூளை கூர்தீட்டி
ஆட்கொண்டான் வனம் முழுவதையும்
ஒரு மரமும்
ஒரு கிளையும்
ஒரு இலையும் தப்பவில்லை.
ஒரு புல் கூட...
தாக்குப் பிடிக்கத் திராணியற்றுப் போனாயென
பழிப்புக் காட்டி நகைத்தான்
மீதமிருந்த வனமதிர
எதிர்க்காதது போலிருந்த வனமோ
தன் மாய இருள் நிறைத்து
அரூபமான தன் கிளைகள் பரப்பி
வேர் பிடித்து
செழிக்க ஆரம்பித்திருந்தது
அவன் அகத்தே
அவனறியா கணம் தொட்டே.
இக்கவிதையை வெளியிட்ட திண்ணை (05.12.10) இணைய தளத்திற்கு நன்றி.
நறுமணமான பாடலொன்று
Wednesday, December 1, 2010
Posted by வருணன் at 10:51 PM
Subscribe to:
Posts (Atom)








