Showing posts with label சலனம். Show all posts
Showing posts with label சலனம். Show all posts

நதியின் ருசி

Saturday, May 31, 2014







எதற்கெடுத்தாலும் கேள்வி கேட்கும்
நல்ல பழக்கமுள்ள சிறுமியொருத்தி
என்னிடம் கேட்டாள்
ஆத்துத் தண்ணி எம்மாமா ருசியாயிருக்கு?

நதி நகர்ந்து கொண்டேயிருப்பதால்
ருசியேரிக் கிடப்பதாய்ச் சொன்னேன்.

சிறிது நேரம் கழித்துச் சொன்னாள்
அப்ப நாமும் எதிலேயும் தங்காம
நகர்ந்தா வாழ்க்க ருசிக்கும்ல!

அவள் தலைகோதி புன்னகைத்தேன்.

குறிப்பறிந்து பொருளுணர்க

Friday, March 22, 2013









பொங்கி நுரைத்தபடி
பெருங்கடல் அலை சீற்றம்
அடையத் துடிக்கிறது கரையை

எல்லைகள் கடந்து வேலிகள் உடைத்து
புலம் பெயர்கின்றன
பெயரறியா பறவைகள்

முடிந்து விட்டதாய் மறந்து போன
நிலம் முட்டி முளைக்கின்றதொரு
சிறு தளிர்

உடைமைகள் சிதைத்து
உடையவர் உயிர் குடித்தடங்கும்
புயலுக்குப் பின் வருகிறதோர் அமைதி

இயற்கை தரும்
வாழ்க்கை பாடங்கள்
குறிப்பறிந்து பொருளுணர்க.

குறிப்பு: இக்கவிதையை வெளியிட்ட வல்லமை(22-03-13)
இணைய இதழுக்கு நன்றி.

இன்றைக்கான குடிமக்கள்

Wednesday, March 13, 2013

எதிர்காலத்தைப் பொதி சுமக்கும்
பள்ளிக் குழந்தைகள்

அடிமை வாழ்வை அங்கலாய்க்கும்
இறந்த காலத்தில்
பெண்டிரில் பாதி
சமத்துவக் கனாக்களோடு மீதி
      
நாளைக்கான அதிகார வாட்களை
கூர்தீட்டியபடி ஆடவரில் பாதி
கையாலாகாமல் தம் குரல்வளைகளை
இசைவாக காட்டியபடி பயத்தில் மீதி

இருளிடம் தோற்று பகல் தன்னைக்
கையளித்த அந்தி வரையிலும்
தேடியாயிற்று

இன்றைக்கான குடிமக்கள் எவருமில்லை
நாடெங்கும் பிணங்கள் திரிய
இன்றுகள் எல்லாம் சாகின்றன
ஒவ்வொரு இரவும்
மீட்பாரின்றி.

குறிப்பு : இக்கவிதையை வெளியிட்ட அரும்பு (மார்ச்’13)
மாத இதழுக்கு நன்றி. 



நிசங்களின் காடு

Tuesday, March 5, 2013









வழிதடங்கள் யாவும்
முற்றிலும் சிக்கலானவை
எளிமையான வினொதங்களையுடையவை
நிசங்களின் காட்டில் உலவுதல்
மெய்யர்களுக்கெ சாத்தியம்.
அவர்களுக்கே தெரியுமதன் இருள் கவிந்த
ரகசிய பாதைகளும் மர்மத் தடங்களும்
காடு புதர்கள் மண்டியதோ இல்லையோ
புதிர்கள் மண்டியது.
கடப்பவரை விழுங்கிச் செரித்திடும்
புதைகுழிகள் ஏராளம்
தன் புதிர் முகத்தினை மட்டுமே
காட்டிடும் காடு எல்லா பொழுதுகளிலும்
எல்லையைக் கண்டவர் எவருமில்லை
கண்டவர் விண்டிலர் விண்டவர் கண்டிலர்.

குறிப்பு : இக்கவிதையை வெளியிட்ட வல்லமை (04-03-13)
மின்னிதழுக்கு நன்றி. 

சமன் விதி

Sunday, June 26, 2011



பிடிகள் தேடி கைகளும்
ஆதாரங்கள் தேடி கால்களும்
அலையும்
உயிர்வளிக்காய் பிதற்றும்
நுரையீரல்கள்...
வெள்ளி மறைந்து
நாளை குறித்த ஐயங்கள்
முளைக்கையில்
எங்கோ தூரத்தில் ஓர் ஊர் குருவி
தனக்கான கூட்டை கட்டி முடித்திருக்கும்.
பெருவேதனைக்குப் பின்னே
பிரசவித்த மகவு கண்டு
வலி மறந்து
புன்முறுவல் பூப்பாள்
சில நொடிகளுக்கு
முன் பிறந்த அன்னை.

உண்மையான நான்

Sunday, June 19, 2011



தினமும் உடை மாற்றிடும்
துணிக்கடை பொம்மை போல
வாழ்க்கை அன்றாடம் எனக்கு
முகங்களை மாட்டி விடுகிறது
எனது அனுமதியின்றி
சில நேரம் அழகாயும்
பல சமயம் விகாரமாயும் முகங்கள்.
ஒவ்வொரு மனதிலும்
ஒவ்வொரு கோட்டோவியமாய்
படிகின்றதென் சுயம்.
இதில் எது உண்மயான நான்?

தடம்

Monday, March 21, 2011



தன்னுள் தண்ணீர்
சுமக்கும் சாதாரண குவளை
இடம் பெயரும் போது
நீரால் தடம் வரைந்து செல்லும்.

எண்ணற்ற குவளைகளால்
அளந்தாலும் குறையா அன்பைச்
சுரக்கும் இறையை
மனதில் சுமக்கும் நான் ?!

முழுமை

Friday, March 18, 2011



முழுமையானது எது?

நானா?
இல்லை. என்னிடம் குறைகள்
பல உண்டு.
விசாரித்ததில் அடுத்தவரிடமும்.

நிலவோ?
ஆனால் அது தேய்ந்து தேய்ந்து
வளர்கிறதே!

சூரியனோ?
ஒரு நாள் அதுவும் மரிக்குமென்கிறான்
மெத்தப் படித்த விஞ்ஞானி.

எல்லையில்லா பேரண்டத்தில்
முழுமையானதொன்று உண்டு.
ம்...


சூன்யம் !

இரவல் இரவுகள்

Tuesday, March 8, 2011



தினம் தினம்
போராட முடியவில்லை
எம் இரவுகளோடு

பற்கள் முளைத்த
கோரப் பசி காமுகர்
கையில் சித்ரவதைகள்
அன்றாடம்.

நிம்மதியாய் மூச்சு விட்டு
ஆயிற்று நாட்கள் பல.
மீளும் வழியும் தெரியவில்லை
இப்புதைகுழியினின்று.

சீவி சிங்காரிக்கப்பட்டு
காட்சிப் பொருளாய் நிற்கிறேன்,
கடந்து செல்லும் பார்வைகள்
என்னைப் பலவாறாய்
கழுவிச் செல்ல...

மோகப் பார்வைகள் சில;
அருவருத்து நகரும்
குடும்பப் பெண்டிரின்
வசவுகளுடன் சேர்த்தே
இன்னும் சில...

மிருகங்களுக்காய்
காத்துக் கிடக்கும்
இரை நான்.

நித்தமும் தேடுகிறேன்
ஏதோ ஓர் இமையோரம்
கசிந்து வரும்
இரக்கப் பார்வையை...

தொடர்கிறது தேடல்...

முடியவில்லை என்னால் !

யாராகிலும் கைகொடுங்கள்
இந்நரகத்தினின்று மீள
ஆவலாயுள்ளது.

அது சங்கடமாயிருப்பின்
உங்கள் இரவுகளையாகிலும்
இரவல் கொடுங்கள்

இம்சைகளினின்று தற்காலிக
விடுதலையாகினும் கிட்டட்டும்
குறைந்தபட்சம்...


மகளிர் தினத்தில் நாம் நம் தோழியருடன், சகோதரிகளுடன் வாழ்த்து பரிமாறிக் கொள்கிறோம். ஆனால் விளிம்பு நிலையில் உழலும் இது போன்ற கணக்கற்ற மகளிரை நாம் கவனிக்க வேண்டியதன் அவசியத்தை வலியுறுத்தவே, ஒரு உடலை விற்கும் பெண்ணின் கண்ணீர் துளிகள் தங்களின் கவனம் கோரி நிற்கின்றது சில வரிகளாய் இங்கு...இந்த சிறப்பான நாளில் !

மீளல்

Friday, February 25, 2011



தூரத்து தொழிற்சாலையின் சங்கொலி
நேர மாற்றத்தை ஊதுகின்றது.
வெளிவரும் ஊழியனின் களைப்பும்
உள்வருபவனின் மலைப்பும்
ஒரு கவிதை புத்தகத்தின்
முதல்,கடைசி பக்கங்களாய்
அருகிருந்தும் மிக தூரமாய்.
பாராட்டப் படாத அவனது
உழைப்பிற்கான ஊதியம் கூட
முறையாய் கிடைக்காத அவலம்
பூசுகிறது சிவப்பின் வண்ணங்களை
சிந்தைக்கு
தொடர்ந்து ஊற்றெடுக்குமந்த
சீவ நதியின் ஊடே கரைதனில்
கேட்கிறது துணைவியின் குரல்
திருப்பித் தர வேண்டிய கடன்களைப்
பற்றிய புகாராய்
மீளல் மிக எளிதாகிறது.
வரள ஆரம்பிக்கிறதொரு சீவ நதி.


இக்கவிதையை வெளியிட்ட திண்ணை (20.02.11) இணைய தளத்திற்கு நன்றி.

சவுக்கினுள் உறையும் இறை

Monday, February 21, 2011



மூன்றாம் உலகின் பசி தீர்க்க
கருத்தரங்கில் கூடி விவாதித்து
பதினேழு வகை பதார்த்தங்களுடன்
மதிய உணவு முடித்துக் கொள்கிறீர்கள்.
ஐஸ் கட்டிகள் மிதக்க
ஸ்காட்ச் ததும்பும் கோப்பைகளை
கைகளில் ஏந்தியபடி
போர் நிறுத்தங்களின் அவசியங்களை
அவதானித்து அலசுகிறீர்கள்.
மறவாமல் சொல்லிக் கொள்வீர்கள்
‘சியர்ஸ்’ என்று
திரவத்தை விழுங்கும் முன்னர்.
வீடில்லா கூட்டத்தின் குறைகள் களைய
பன்னாட்டு உடன்படிக்கைகளடங்கிய
கோப்புகளில் கையெழுத்திட்டு மாற்றியபடி
நிழற்படமெடுக்க வசதியாய் சிரிக்கிறீர்கள்
குளிரூட்டப்பட்ட கூடங்களில்.
வெளியே பெருங்கூட்டம் கடவுளின்
கருணை கோரி வழிபட்டு கிடக்கிறது
உருகியுருகி
தோழர்களே காலியான கடையின் முன்
பொருள் வேண்டி நிற்பது புரியவில்லையா?
தொழக் குவிக்கும் கரங்களில்
சவுக்குகள் அமரட்டும்.
எங்கும் நிறையும் பரம்பொருள்
சர்வ நிச்சயமாய் இருப்பார்
சுண்டும் சவுக்கினுள்ளும்.

இக்கவிதை பிப்’2011 "உயிர் எழுத்து" இலக்கிய இதழில்
வெளிவந்துள்ளது. வெளியிட்டமைக்கு நன்றி.

பிறருக்காக வாழ்பவன்

Saturday, February 12, 2011



பெரும் ரசனைக்காரனாக
தன்னைப் பறைசாற்றிக் கொண்டவன்
எரிச்சலுருகிறான் தாமதமாவது பற்றி
நாவிதனின் விரல்களுக்கிடையில்
நர்த்தனமிடும் கத்தரியின் கிறீச்சொலியை
ரசிக்காமல்...
தான் பிறருக்காகவே வாழ்பவனென
அவன் சொல்லிக் கொள்வதில்
ஒரேயொரு உண்மையும்
சிலவேறு அர்த்தங்களும்
இருக்கவே செய்கின்றன.



இக்கவிதையை வெளியிட்ட திண்ணை (06-02-11) இணைய தளத்திற்கு நன்றி.

தேவபாஷை

Monday, January 24, 2011



குதூகலித்து குரலெழுப்பி
துள்ளி வந்தது மழலையொன்று
கோவிலுக்குள்
முழந்தால் படியிட்டு
உருகியுருகி
வணங்கிக் கொண்டிருந்த
கிழவர் ஒருவரும்
முக்காடிட்டு அமர்ந்திருந்த
குடும்பத் தலைவியும்
ஒரு சேர அதட்டினர்
உஷ்... என்று.
அவர்களுடன் அதுவரை மழலையில்
உரையாடிய கடவுள்
பேச்சை நிறுத்தினார்.
அவருக்கு தெரிந்திருந்தது
மாந்தர் ஒரு போதும்
தன் குரலை இனங்கண்டு
செவிசாய்க்க மாட்டாரென...
சிலையாய் தொங்கி
சிலுவையில் அமைதியானார்
கடவுள்.

உறைந்த கணங்கள்

Monday, January 10, 2011



கருப்பு வெள்ளைகளில்
உறைந்து கிடக்கும் மரித்த
கணங்கள் பார்ப்பாரின்றி
உறங்குகின்றன அலமாரிகளிலும்
தூசுகளுண்ணும் பரண்களிலும்.

கணிணிகளின் முகத்தில்
உறைந்த நினைவுகளைச்
சொடுக்கும் காலத்தில் மதிப்பிழந்தன
வண்ணம் துறந்த அந்நினைவுகள்.

பாட பாரங்கள் அழுத்தாத
விடுமுறை காலங்களில்
குழந்தைகள் விடாது நச்சரிக்கின்றன
விளையாட்டு காட்டும் அக்காள்களிடமும்
கதை சொல்லும் பாட்டிகளிடமும்
அப்பழைய கணங்களை காட்டுமாறு

காலாவதியானதாய் தம்மைக் கருதிய
அவை மீண்டும் உயிர்க்கின்றன
அம்மழலைகளின் பார்வைகளுரசும்,
தளிர்கரங்கள் வருடி சிலாகித்திடும்
ஒவ்வொரு முறையும்.


இக்கவிதையை வெளியிட்ட திண்ணை (09.01.11) இணைய தளத்திற்கு நன்றி.

ஓயாத காற்று

Tuesday, January 4, 2011



நெடி நிரந்தரமாய் தங்கிவிட்டது காற்றில்
படைகள் வெல்ல ஆயுதம் தேவை
படைக்கலன்களோ பழுது நிலையில்
நம்பிக்கை முனை மழுக்கிய
மனித வாட்கள்
காத்துக் கிடக்கின்றன- துரிதமாய்,
லாவகமாய் இயக்கும் கைகளுக்காய்
எதிரியின் கைகளில் யந்திரத் துப்பாக்கி
பெரும் குடிகார சிறு ரவைகள்
தனியாத் தாகத்துடன் பருகுகின்றன
வெதுவெதுப்பான இளரத்தத்தை
பால்கட்டிய தாய்மாரின் தனங்கள்
இறந்த குழந்தைகளுக்காய் கனக்கின்றன
உயிர் செய்யும் சூட்சுமங்கள்
தடம் மாறி சமாதியாக்குகின்றது
உயிருடன்
வடிவான மகளிரை
கொன்றவனின் குறியறுக்கச்
சபதமேற்றுப் புறப்படும்
யுவனின் வெஞ்சினத்தில் உருவெடுத்த
பெருந்தனலில் உருகிக் கிடக்கும்
மலட்டுக் காட்டில்
அவநம்பிக்கையின் சாம்பல் மேட்டினின்று
துளிர்க்கிறது நம்பிக்கையின் தளிரொன்று.


இக்கவிதையை வெளியிட்ட திண்ணை(02.01.11) இணைய தளத்திற்கு நன்றி.

இவையெல்லாம் அழகுதான்

Wednesday, December 29, 2010



செவிகள் செரிக்காத இசை
விழிகள் புசிக்காத கவிதை
நினைவுகள் தளும்பாத மனது
கனவுகள் கலையாத இரவு
இவையெல்லாம் அழகுதான்
கூடவே சேர்த்துக் கொள்ளலாம்
அறியாதவருக்காய் வழியும்
ஒரு துளி கண்ணீரையும்.

இக்கவிதையை வெளியிட்ட திண்ணை(27.12.10) இணைய தளத்திற்கு நன்றி

குழந்தைகளின் உலகங்கள்

Monday, December 20, 2010



குழந்தைகளின்
உலகங்கள் விசித்திரமானவை
அவர்கள் சொல்லும் கதைகளைப் போலவே
குழந்தைகளின்
உலகங்கள் வித்தியாசமானவை
நடவடிக்கைகள் வேண்டாத
அவர்களின் புகார்களைப் போலவே
குழந்தைகளின்
உலகங்கள் ஆச்சரியமானவை
காரணமற்ற பேரழுகைக்குப் பிந்தைய
அவர்களின் - கணப்பொழுதில் மலரும்-
ஆழ் அமைதியையும் அதைத் தொடரும்
குறும்புன்னகையைப் போலவே
குழந்தைகளின் உலகங்களை
நமக்கென்று ஒன்றாய் வைத்துக்கொள்ள
நகலெடுத்திட முடிவதேயில்லை
ஒருபோதும்
பிரதியெடுக்கவியலா
அவர்களது பரிசுத்தங்களைப் போலவே.


இக்கவிதையை வெளியிட்ட உயிரோசை(20.12.10) இணைய தளத்திற்கு நன்றி.

கேள்விகளால் வாழும் மரணம்

Monday, December 13, 2010



வாசல் இல்லாத வீடு
இருந்தும் ரகசியங்கள் கசிவதில்லை
அந்தியில் வீழ்ந்தது நம்பிக்கையோடு ஆதவனும்
படரும் இருட்டில் பதுங்கும் குரோதம்
ஷெல்லடித்தல் செத்துப் போனதாம்
துப்பாக்கி ரவைகள் நித்திரை கொள்ளுதாம்
நம்பித் தொலைப்போம்
வழியேது?
இனியாகிலும் காக்கட்டும் சாக்கிய முனி
மாக்களிடமிருந்து
எம் பெண்டிரின் யோனிகளை
‘பிரபா... நீ என்னை தேடியிருப்பேனு தெரியும்...’
கசிகிறது பண்பலையில் பாடல்
இன்னா செய்தாரை ஒருத்தல்...
முடிவதில்லை எல்லா தருணங்களிலும்.


இக்கவிதையை வெளியிட்ட திண்ணை (12.12.10) இணைய தளத்திற்கு நன்றி.

அவனறியா பொழுதில்

Monday, December 6, 2010



அவனுக்கும் வனாந்தரத்திற்கும்
தீராத போட்டி
ஆக்கிரமிப்பதில்
பேராசை வாளெடுத்து
மூளை கூர்தீட்டி
ஆட்கொண்டான் வனம் முழுவதையும்
ஒரு மரமும்
ஒரு கிளையும்
ஒரு இலையும் தப்பவில்லை.
ஒரு புல் கூட...
தாக்குப் பிடிக்கத் திராணியற்றுப் போனாயென
பழிப்புக் காட்டி நகைத்தான்
மீதமிருந்த வனமதிர
எதிர்க்காதது போலிருந்த வனமோ
தன் மாய இருள் நிறைத்து
அரூபமான தன் கிளைகள் பரப்பி
வேர் பிடித்து
செழிக்க ஆரம்பித்திருந்தது
அவன் அகத்தே
அவனறியா கணம் தொட்டே.


இக்கவிதையை வெளியிட்ட திண்ணை (05.12.10) இணைய தளத்திற்கு நன்றி.

நறுமணமான பாடலொன்று

Wednesday, December 1, 2010



இறந்த பகலின்
சலனமற்ற பிரேதம் போல
அசைவற்ற இரவு
தனிமையில் காய்கிறது.
நிசப்தத்தில் கருக்கொண்டு
பிரவாகித்த மௌனத்தின் பாடல்
பாடப் பட்டது
பூக்கள் அவிந்த பொழுதின்
முந்தைய கணம் வரை
மறுகணமே பரவத் துவங்கியது
நறுமணமாய் போன பாடலொன்று.


இக்கவிதையை வெளியிட்ட திண்ணை (28.11.10) இணைய தளத்திற்கு நன்றி.