அவரவர் மழை

சாம்பல் நிறத்து மழை
செயற்கையின் புழுதி கழுவி
இயற்கையை குளிப்பாட்டுகிறது
புகை போல கிளர்ந்து நெளிந்து
அந்தரத்தில் நீரின் நடனம்
காற்றின் இசைக்கேற்ப
பிஞ்சுக் கரங்களில் விழுந்து அவிழும்
நீர்த்திவலைகள் முகத்தில் ஓவியம் தீட்டுமாறு
சாரலை ரசிக்கும் மகள் மனத்திரையில் வருகிறாள்
அவரவர்கேயான அவசரங்கள், காரணங்கள் சுமந்து
மழை கோட்டுக்குள் மறைந்து கொள்ளும் முகங்களை
சுமக்கும் வாகன நேரிசலுக்கு மத்தியில்
தற்செயலாய் தொடர்கிறது பார்வை
சிமெண்ட் குழாயினுள் ஒண்டும்
தெருவோர சிறுமியொருத்தியை
ஒரு மகளுக்கு இசைவான மழை
இன்னொரு மகளுக்கு வதையாவது புரிகிறது
முகத்தில் வழியும் துளிகள் கனக்க

குறிப்பு: இக்கவிதையை வெளியிட்ட இறக்கை

இதழுக்கு நன்றி. 

காலச்சித்திரம்

நாபியினின்று புறப்பட்டு
உயிர்வளிப் பிளிறலாய்
துவங்குகிறது அகத்தின் ஓலம்
காலமெனும் கண்ணாடியின்
பின்னும் முன்னும்
இறப்பும் எதிர்பார்ப்பும் விரிய
பிம்பமாய் மத்தியில் உறையும் இக்கணம்
இருப்பின் மையம் குறித்த தேடலே
இருத்தலின் மையமான பின்னே
புரிதலின் மலர் அவிழும் பொழுதில்
அதீதத்தின் ருசி நாவுகளில் தித்திப்பாய்
சில மிடறு ஞானப் பாலுக்கு இணையாக
என்னையே கேட்ட காலன்
கையளித்த சகலமும் குழைத்து
வரைகிறான் சித்திரமொன்றை
சிரஞ்சீவித இருளின் சாயலில்
அவடிவ தூரிகை கொண்டு.

குறிப்பு: இக்கவிதையை வெளியிட்ட இறக்கை 
இதழுக்கு நன்றி.

உமிழ்ந்த தனிமையின் எச்சம்

வெறுமையுடுத்திய அறையினுள்ளே

கிடக்கின்றான் தனிமையைத் தின்றபடி

குருட்டுக் கிழவனாய் நகரும் காலம்

உண்டதில் பகுதியை உமிழத் தெரித்தது

இரவு வானைக் கிழித்த

பல்முனை மின்னல் ஊசி மீது

கணத்தில்

இலைகளற்ற மின்னற் கிளையே பூக்க

ஒளி வழிந்தோர் கிளையின் இலை தழுவ

விருட்சமானது அம்மரம்.

துடித்தெழுந்த கிளை மனையின் குடித்தனப் பறவை

அதிர்ந்து பறக்க

தனிமையதன் சிறகானது.

பறக்கும் திசையெங்கும் சிறகுதிர்த்த தனிமை வானமானது.

தன் விரக்தியில் சமைத்து விட்டெறிந்ததன் எச்சம்

தனியோர் பிரபஞ்சத்தைப் படைத்துக் கொண்டதால்

தான் பிரம்மனானதன் ரகசியம் விளங்காது

இன்னமும் கிடக்கிறான் தனிமையைத் தின்றபடி

அதே அறையில். 

குறிப்பு: இக்கவிதை இம்மாத (மே’13) கணையாழி இதழில் 
வெளியாகியுள்ளது.

கனவுதிர்காலம்

ஆழ்நித்திரையிலிருந்த

கனவுகளனைத்தையும் துயிலெழுப்பி

வரிசைக்கிரமமாய் அடுக்கியாயிற்று

குறுங்கனவுகள் முன்வரிசையில்

நீள்கனவுகள் பின்வரிசையில்

இடைச் செருகலாய் பகற் கனாக்கள் சில

நாளுக்கு ஒன்றென

உதிரும் கனவு மரத்தின் இலைகள்

அதிவிரைவில் காணவிருக்கும்

இலைகளற்ற கிளைகள் குறித்த

வெறுங்கனவோடு சேர்ந்து

நகர்கிறது இந்த இரவும்.

குறிப்பு: இக்கவிதையை வெளியிட்ட வல்லமை(18-03-13)

மின்னிதழுக்கு நன்றி. 

என்னைப் போலவே

விசித்திரமானதென் வீடு

வாசல்களற்றது

மேற்கூரையில் சன்னல்கள்

பகலில் இருளும் இரவில் ஒளிரும்

அதன் அறைகள்

தமக்குள்ளே உரையாடும்

மௌனத்தில்

வழிந்து கொண்டேயிருக்கும்

இசையில்லாத பாடலொன்றும்

வார்த்தைகளில்லா கவிதையொன்றும்

முன்னோக்கி மட்டுமே

நகர வேண்டிய நிர்பந்தம் துறந்த

நாட்காட்டி

வீட்டிற்கு வெளியே

இருந்து கொண்டேயிருக்கிறது

எல்லையில்லா வேலியொன்று

இன்னமும்

விசித்திரமானதென் வீடு

என்னைப் போலவே

என் அகத்தைப் போலவே.

குறிப்பு : இக்கவிதையை வெளியிட்ட வல்லமை (08-03-13)
இணைய இதழுக்கு நன்றி.