கனவையுண்ணும் நதி

முன்னரே தோற்றவனும்
பின்னர் தோற்கவிருப்பவனும்
சந்தித்துக் கொண்டனர்
நதியிடை பாய்ந்த
பாலத்தின் நடை பாதையில்.

முன்னவன் மௌனித்திருக்க
பின்னவன் பேசிக் கொண்டேயிருந்தான்
தொகுப்பாளினி யுவதி போல்

கடிதங்கள் நிழற்படங்கள்
வாழ்த்து அட்டைகளில்
முத்தமிட்ட இதழ்களின் முத்திரைகள்
பிறக்கப் போவதாய் கனாக் கண்டிருக்கும்
மழலைக்கான கிங்கிணியென
யாவற்றையும் காட்டினான்

தன்னிலை மாறா முன்னவனோ
கழிந்த காலத்தில் இதைப் போலவே
தானுளரிய கதைகளை
விசிறியெறிந்த நதியை பார்த்தான்
இதழிலரும்பிய புன்னகையோடு

தோற்றவனிடம் தோற்பவன் காட்டிய
யாவும் போலொன்றை
முன்னொரு நாளில் விழுங்கிய நதியோ
தீரா பசியுடன் அசைவாடியது.

குறிப்பு: இக்கவிதையை வெளியிட்ட வல்லமை(18-02-13)
மின்னிதழுக்கு நன்றி.

புரியாத ஒன்று

என் விரலின் ரேகைகளை

பதிவு செய்யும்

நின் கன்னந்தழுவுமென்

ஒவ்வொரு வருடலும்

ஏதாவது சொல்லென

எனைத் துளைக்கும்

அவ்விழி மதில் தாண்டி

என்ன இருக்குமென தெரிவதில்லை

எத்தனை முறை முயன்றும்

தோளுரசுமுன் அருகாமையின் வெம்மையில்

வாஞ்சையாய் ஒடுங்கிக் கொள்ளுமென் உயிர்

நாய் குட்டியைப் போல்

இவைகளை மீறி என்னதான்

யாசிக்கின்றதென் சுயம்?

கண்டதும் கொண்டதும்

மாளிகையின் மையத்தில்
ஆடத் துவங்குகிறாள் தாசி
வளைந்து நெளியுமவள் வளைகரங்களில்
பொங்கிப் பெருக்கெடுக்கிறது கடலலை
சிலும்புமவள் கேசத்தினின்று
சப்தித்து வீழ்கிறதோர் கருப்பு அருவி
தளைத்த இளமையுடன் திளைத்தாடுபவளின்
அங்கம் தின்னும் விழிகளோடு
மதுக்கோப்பை ஏந்திய கரங்கள்
ஆயிரமாயிரம் பூட்டுகளைத் திறந்திடும்
விழிச் சாவிகளிரண்டும்
அவள் வசம் பத்திரம்
தொலைத்தது அவளிதயப் பூட்டினை
மாத்திரம்.

குறிப்பு : இக்கவிதையை வெளியிட்ட வல்லமை (13-02-13)
மின்னிதழுக்கு நன்றி.